Harajuku

Om half elf s' morgens gisterochtend vertrokken Sabine, Gwynn, Lonneke en ikzelf richting het station om op weg te gaan naar Harajuku. Het was al meteen een erg hete dag, over de 30 graden Celsius. Toen we eenmaal gepind hadden op het tussenstation Ikebukuro en uiteindelijk het Harajuku station uit liepen besloten we al meteen om de dichtstbijzijnde winkel in te duiken voor de airco, in ons geval de Gap. Zo liepen we de rest van de ochtend door Harajuku. In Takeshita dori betekende dat dat we ook de nodige (gothic) lolita winkels en winkels met plaatjes, cd's en andere hebbedingetjes van de verscheidene populaire boybands die de Japanse muziekindustrie kent.
Rond een uur of 13 maar besloten iets te gaan eten en na lang wachten eindelijk plaatsjes gekregen in de Jonathan's, wat op zich wel leuk was om een keer te doen ook.
Hierna nog even naar de officiële Johnny's (platenmaatschappij van voorgenoemde boybands) winkel geweest maar daar stond een bordje dat we een kaartje konden krijgen waarmee we om 17 uur terug mochten komen. We besloten het over te slaan en nog even naar Ikebukuro te gaan om daar in Sunshine City nog een uurtje of wat in de koele airco rond te gaan lopen.
's Avonds nog Ekoda (de wijk waar we zitten) in geweest voor wat traditioneel(NOT) Italiaans eten en een mooi gifgroen ijsje.
Vanmorgen zijn we in Ekoda nog naar de Book-Off geweest, een tweedehands winkel voor boeken, cd's, dvd's en ook nog wat tijdschriften.
Buitgemaakt dit weekend: een mooie tas (vale jeansstof, gehaakte witte stof aan de bovenkant met bruine nep-leren hengsels), twee paar oorbellen, drie singles van News (boyband, wat kan ik zeggen, ze waren 105 yen per stuk) en een cd van Otsuka Ai (geen boyband, maar wel vrolijke muziekjes :D)

Straks nog even een poging wagen om Yoyogi onveilig te maken, een park naast Harajuku, daar vonden we het gisteren echt te heet voor.

Back to school

Maandag begonnen ze dan, de lessen waarvoor we hier gekomen zijn. Maar voordat we in de drukke spits terecht kwamen, stonden we hier vroeg op voor het vaderland. Om half 4 's nachts Japanse tijd speelde Nederland namelijk die vreselijk slechte finale tegen Spanje. Ik had beter kunnen blijven liggen. Aangezien we toch al wakker waren en de wedstrijd hier rond een uurtje of 6 dan ein-de-lijk afgelopen was, stonden we om 7 uur al beneden om naar het station te gaan. We namen de metro van 12 over 7 om vervolgens terecht te komen in wat de gemiddelde Japanner saraarimanjigoku of simpelweg rashaawaa noemt, respectievelijk de hel van de kantoorslaaf en rush hour, oftewel spits. Het was zo druk dat bij het opstappen bij iedere deur de metro al vol leek, maar, geheel in Japanse stijl hebben wij ons ertussen gewurmd om op weg te gaan naar de taalschool. Ook na het overstappen op het Ikebukuro station, waar het ook een mierenhoop leek, op de Yamanote lijn, was het nog druk. Op 10 minuten lopen afstand van het Shibuya station ligt onze school en hoewel het nog vroeg was, was het al erg warm en benauwd. Het is in Japan namelijk nog minstens een week tsuyu, regenseizoen.
Om half 1 waren onze lessen dan eindelijk afgelopen en konden we rustig aan doen, we waren allemaal erg vermoeid van de korte nacht. Gwynn en ik besloten na ons huiswerk de dramaserie Buzzer Beat te gaan kijken, om toch nog een beetje wat met ons Japans te doen op ons rust dagje. Aangezien het een ontzettend leuke serie is hebben we meteen maar zes afleveringen gekeken en in onze verslaafde toestand op dinsdag, gisteren, het proces herhaald tot half 8. Om 9 uur hadden we namelijk besloten een programma op tv te kijken waarin vrouwen die iets vreselijks hebben meegemaakt en dus automatisch lelijk en dik zijn geworden of zichzelf sowieso al lelijk vinden, op magische wijze prachtige vrouwen worden. Plastische chirurgie hebben we het hier niet over, zelfs niet wanneer een vrouw van een cup A naar cup H gaat, puur door bepaalde spieren te trainen.
Voor de schooldagen hebben we nog niet veel plannen staan maar vrijdag gaan we naar de omstreden Yasukuni jinja, het Yasukuni heiligdom. Het is een heiligdom voor alle oorlogsslachtoffers. Wat er zo omstreden is aan dit heiligdom is dat er ook veroordeelde oorlogsmisdadigers herdacht worden. Hoe dan ook is het voor ons als studenten van onder andere de Japanse geschiedenis erg interessant. Ook fijn is dat er deze week een lampionnen festival plaatsvindt. Voor zaterdag hebben we een dagje in de aan mode van alle soorten en maten gewijde wijk Harajuku gepland staan.
En nu is het tijd voor mijn huiswerk. Mata ne! (tot later)
PS: Deze week voor het eerst onigiri gegeten, een goede, een slechte en er ligt er nu eentje naast me waarvan ik hoop dat die lekker is, want ik heb honger.